در اعماق قلب
تقديم به دوست خودم....
آويخته در تارعنكبوتهای ذهنت
مسير بسيار طولانی رو به قهقهرا بچشم می آيد
تا كنون هيچ كس به من نگفته بود كه ”زندگی مهربان بود“....
گمان كنم كه هرگز آنرا نخواهم شنيد.......هيچگاه نخواهم شنيد
در عين زندگی در دنيايی ار عقايد تحميلی
من می توانم پشت آنچه حقيقی است پنهان شوم
اما تو مجبوري هيجانهايت را در آستين پنهان كنی
در حاليكه همه می دانند چه احساسی داری
هرگز با چشمانت رازی را فاش نمی كنی
اينها چشمانی هستند كه تورا به سقوط می كشانند
كمی حقيقت را با انبوهي دروغ بياميز
اين تنها راهی است كه يافته ام...
اينك دوباره می آيد
درست از ميان قلبم...
با اين وضع چگونه می توانی به من آسيبی برسانی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
درست است دوست خودم، نشنيده ام كسی به من بگويد زندگی مهربان است...... ولی من به كس گفته ام من با زندگی مهربانم، گرچه كه در اين روزگار وجودش هر اندازه هم كه كم باشد ارزشمند است....
و كاملاً صحيح است ما در پشت عقايد تحميلي، لبخند را هر چند شايد مصنوعی پنهان می كنيم و مانع از نفوذ دروغين آنها در درون خود می شويم......پس سعی كن به بالا پيش روي انقدر بالا تا با اسمان در هم آميزي....
-------------------------------------------------------------------------------
سلام،
می بينم كه وبلاگم خوشگل شده.......
آخ جــــــــــــــــــــــــــــــــــون
خيلی دوسش دارم.........وبلاگم رو می گم
اين رنگ مورد علاقه منه............صورتی
رنگ شاد زندگيه.......رنگ هيجانه.......می توني باهاش جيغ بزني.......شلوغی كني.......هيچ فرسودگی و ناراحتی توش وجود نداره.......همش شاديه......چون آفرينش ما از رويه شاديه....... هــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــورا
از همين جا از دوست خيلی خيلی خــــــــــــــــــيلی خوبم آرش عزيز تشكر می كنم كه زحمت اين كار رو كشيد
مرسی آرش 
خوب ديگه اينم از آرزويه خوشگل شدن وبلاگم كه بالاخره اين يكی هم برآورده شد
خدا خودم بقيش رو هم كمكم می كنه........مثله هميشه
من زود بر می گردم.......اااااااا
